Plezier met biljarten

Blij met de Nieuwsbrief, dan “hoor” je nog eens wat: de uitnodiging voor een avondje
biljarten. Een goed idee van Huizer sportclubs om elkaar aan bekendheid en leden te helpen.
Woensdagavond 8 januari reden we naar dat grote meervoudige clubgebouw (slechts een
polsstoksprong van ’t Foksel) en boven zetelt de Huizer Biljart Vereniging “De Bun”.
Die dus ooit bij het zwembad in de buurt zal hebben gezeten.
André en ik meldden ons bij de bar waar we gelijk koffie kregen. Bestuursleden van zowel
AVOH als De Bun verwelkomden ons. Een verse plak stol van Kruijmer (de biljartende
bakker) ging er wel in. De voorzitter van de biljarters heette de zeilers welkom en legde uit
hoe de avond kon verlopen. Mensen die al kunnen biljarten, konden op één van de 6 tafels
hun gang gaan. Eén tafel was gereserveerd voor leden van De Bun, die in tenue van wit
overhemd met insigne wel opvielen.
Beginners of lui die 50 of 30 jaar geleden voor het laatst een keu hadden vastgehouden,
werden per duo aan een tafel bijgestaan door een van de Bun-leden. Als je er dan zoveel zin in
kreeg dat je dacht: ik wil meer, kun je lid worden voor € 16,- per maand en er elke dinsdag
middag gaan spelen.

André had een halve eeuw geleden in zijn diensttijd veel plezier aan het biljart beleefd maar
daarna kwam het er niet meer van. Toen hij eindelijk vrije tijd kreeg werd die gevuld met een
zeilboot met dito klussen en verenigingswerk. Mij leek die meetkunde op het laken altijd wel
wat, maar meer dan ooit twee avondjes poolen werd het niet.
Nou ik kan je zeggen: het echte biljarten is wel even wat anders. Nou ben ik van nature wel
wat precies, maar je moet zo op je houding letten en hoe je moet mikken op welk plekje van
welke bal… die dan weer terecht moet komen op dat precieze plekje van die andere bal… om
dan weer díe lijnen te volgen… En de termen die je om de oren vliegen.
We hebben een best intense avond beleefd maar het plezier voerde de boventoon.
En dat merkte ik ook bij de zeilers. Af en toe even rust met iets te drinken bij het bar team
gehaald was ook nodig want – waarschijnlijk door de verwarming van de biljarttafels – was
de temperatuur in de zaal behoorlijk hoog.
Na half elf namen we afscheid van onze gastheren en elkaar en reden terug naar Almere.
Dat ik de enige vrouw in het gezelschap was, merkte ik niet. Zij wel.

Benieuwd of “De Bun” nog een nieuw lid mag inschrijven.

Marianne Doense.